γυαλινος κοσμος

ειμαστε ολοι ψυχες απο γυαλι που τις εμπιστευομαστε στα χερια των αλλων.
θα ειναι προσεκτικοι?
ή ειναι καλυτερα να τις κρατησουμε κλειδωμενες σε ασφαλες μερος?
Posted in Αταξινόμητα | 3 σχόλια

απο κυρια σε σουργελο δεν ειναι μεγαλη η αποσταση,ενας αντρας δρομο.
Posted in Αταξινόμητα | Σχολιάστε

ντροπη

ντροπη!
Posted in Αταξινόμητα | Σχολιάστε

μονος

ξερεις οτι εισαι μονος οταν δεν υπαρχει ενας ανθρωπος στον κοσμο να τον λες δικο σου.
ξερεις οτι εισαι μονος οταν δεν υπαρχει ενας ανθρωπος στον κοσμο να νιωθει την απουσια σου
Posted in Αταξινόμητα | Σχολιάστε

να ζεις ν αγαπας και να μαθαινεις


" Η ευτυχία μου είμαι εγω, όχι εσύ.
όχι μόνο γιάτι εσύ μπορεί να είσαι περαστικός,
αλλά κι επειδή εσύ θέλεις να είμαι αυτο που δεν είμαι.
Δεν μπορώ να είμαι ευτυχισμένη όταν αλλάζω
μόνο και μόνο για να ικανοποιήσω τον εγωισμό σου!
Ούτε μπορώ να νιώσω ήρεμη όταν με κριτικάρεις που δεν σκέφτομαι σαν
εσένα.
Ή που δε βλέπω όπως εσύ.
Με φωνάζεις επαναστάτρια.
Κι ομώς κάθε φορά που απέρριψα τα πιστέυω σου, εσύ επαναστάτησες
ενάντια στα δικά μου.
Δεν μπορώ να διαμορφώσω το μυαλο σου.
Ξέρω πως είναι δύσκολο να είσαι απλά εσύ.
Και δεν μπορώ να σου επιτρέψω να μου υπαγορεύσεις τι θα είμαι
γιατί βάζω όλη μου την προσοχή να είμαι εγώ.
Είπες πως είμαι διάφανη.
Κι εύκολά με ξεχνούν.
Γιατί τότε προσπάθησες να χρησιμοποιήσεις τη ζωή μου
για ν’ αποδείξεις στον εαυτό σου ποιός είσαί;"

Posted in Αταξινόμητα | 2 σχόλια

ΠΡΩΤΟΜΑΓΙΑ

 

Από την απεργία στην . . . . αργία 

και από εκεί στην . . . .  ανεργία 

 

Ο Μάης δεν είναι μόνο ο μήνας που σφραγίζει την Άνοιξη. Είναι  μήνας μνήμης και τιμής για τους αγώνες όσων θυσιάστηκαν, διεκδικώντας το
οκτάωρο και ανθρώπινες συνθήκες εργασίας. Στις σημερινές  "κρίσιμες"
συνθήκες, το μήνυμα εκείνων των αγώνων επανέρχεται επίκαιρο όσο πότε,
όπως και η ουσία των ίδιων εκείνων αιτημάτων. 

 

Το ματωμένο πουκάμισο των εργατών του Σικάγο το 1886, έγινε σύμβολο πάλης και θυσίας. Οι
Πρωτομαγιές έγιναν από τότε "κόκκινες"καταλαμβάνοντας σημαντικότατη
θέση στην καρδιά και τη ζωή των εργατών. Η Πρωτομαγιά καθιερώθηκε ως
μέρα γιορτής της εργατικής τάξης το 1889, από το Διεθνές Εργατικό
Συνέδριο του Παρισιού για να τιμήσει τα θύματα της μεγάλης και
αιματηρής απεργίας που είχε γίνει στο Σικάγο, 3 χρόνια πριν. Η πάλη για
την καθιέρωση του οχταώρου είχε αρχίσει από την δεκαετία του ’60. Το
1884 η Αμερικάνικη Ομοσπονδία Εργασίας ψήφισε μια απόφαση η οποία όριζε
ότι από την 1 Μαΐου του 1886 θα καθιερωνόταν το οχτάωρο. Μάλιστα,
καλούσε όλα τα εργατικά συνδικάτα να ακολουθήσουν αυτή την οδηγία
απαρέγκλιτα. Όπως ήταν φυσικό το ψήφισμα βρήκε άμεσα υποστήριξη από το
σύνολο της εργατικής τάξης η οποία μέχρι τότε αναγκαζόταν να δουλεύει
δώδεκα και δεκατέσσερις ώρες ημερησίως, περίπου ….όπως και σήμερα
ξανά και άτυπα αρχίζει να καθιερώνεται. Έτσι, όταν η Αμερικάνικη
Ομοσπονδία Εργασίας οργάνωσε μαζική απεργία την 1 Μαΐου του 1886 στο
Σικάγο, που ήταν τότε το μεγαλύτερο βιομηχανικό κέντρο, 350,000 εργάτες
από όλη τη χώρα ανταποκρίθηκαν στο κάλεσμα. Η πόλη του Σικάγο
κυριολεκτικά παρέλυσε.

Όλες οι εταιρίες που δραστηριοποιούνταν στην πόλη αναγκάστηκαν να διακόψουν την λειτουργία τους. Το σύνθημα εκείνης
της απεργίας ήταν "8 ώρες δουλεία, 8 ώρες ανάπαυση, 8 ώρες ύπνος". Οι
εργάτες διεκδικούσαν το οχτάωρο αλλά οι εργοδότες είχαν αντίθετη γνώμη.
Έτσι σε συνεργασία με την αστυνομία, την εθνοφρουρά και τους
οπλισμένους μπράβους που είχαν προσλάβει αντέδρασαν έντονα. Ήταν
Σάββατο, οι εργάτες μαζί με τις οικογένειές τους κουβεντιάζοντας και
ντυμένοι με τα καλά τους κατευθύνονταν στο χώρο της συγκέντρωσης.
Ωστόσο, στους πλαϊνούς δρόμους που θα φιλοξενούσαν τη συγκέντρωση και
στις γύρω στέγες των κτηρίων η ατμόσφαιρα είχε γίνει απειλητική.
Χιλιάδες αστυνομικοί και ειδικές δυνάμεις του στρατού περίμεναν το
σύνθημα για να δράσουν. Λίγο αργότερα όταν η αστυνομία προσπάθησε να
διαλύσει βίαια μια ειρηνική συγκέντρωση στην Haymarket Square, μια
βόμβα πετάχτηκε προς το μέρος τους τραυματίζοντας περίπου 70
αστυνομικούς. Τότε αυτοί άνοιξαν πυρ προς το πλήθος σκοτώνοντας και
τραυματίζοντας δεκάδες. Χωρίς να έχει στοιχεία ως προς την ταυτότητα
των δραστών που εκτόξευσαν την βόμβα, η αστυνομία, συλλαμβάνει οχτώ
ηγέτες του εργατικού κινήματος. Η δίκη, που τους οδήγησε στην θανατική
καταδίκη, έχει καταγραφεί στα χρονικά ως παρωδία. Δικάζοντας τις ιδέες
παρά τις πράξεις, οι δικαστές τους καταδίκασαν σε θάνατο δια
απαγχονισμού. Η ποινή για τους βασικούς κατηγορουμένους, August Spies,
Adolf Fischer, George Engel και Albert Parsons, εξετελέσθη στις 11
Νοέμβρη του 1887. Στην κηδεία τους έλαβε χώρα μια από τις μεγαλύτερες
πορείες που είχε γνωρίσει το Σικάγο. Για τους Samuel Fielden, Oscar
Neebe και Michael Schwab ο κυβερνήτης μια μέρα πριν την εκτέλεση
μετέτρεψε τη θανατική ποινή σε ισόβια κάθειρξη, ενώ ο Louis Lingg
βρέθηκε νεκρός στο κελί του πριν προλάβει να οδηγηθεί στην αγχόνη…..

Στις
"εξελιγμένες", τυπικά τουλάχιστον,  μέρες μας, ύστερα από χρόνια
αγώνων, κινημάτων και κοινωνικών αλλαγών, η θέση της εργατικής τάξης
είναι σαφώς βελτιωμένη, όμως, καλείται να αντιμετωπίσει τις δυσκολίες
και τα δεδομένα της σύγχρονης εποχής, που σε πολλά σημεία, ειδικά μετά
το νέο οικονομικό κράχ, δυστυχώς μας γυρίζουν στο παρελθόν.

Η παγκοσμιοποίηση της οικονομίας, η μετανάστευση, ο έντονος καταναλωτισμός, η ταχύτατη εξέλιξη της τεχνολογίας
και ο ρόλος της στη παραγωγή, αλλά και η ανεξέλεγκτη τάση της αγοράς να
μεγιστοποιεί τα κέρδη της, είναι μερικά μόνο από τα γενικά θέματα που
απασχολούν την πλειοψηφία των των εργαζομένων στα ανεπτυγμένα κράτη
μιας και συνειδητοποιούν ότι όλες αυτές οι αλλαγές που συντελούνται θα
οδηγήσουν σε νέες ισορροπίες και όχι προς όφελος των εργαζομένων. Οι
μισθοί και το επίπεδο απασχόλησης γίνεται ξανά καθημερινό  θέμα
διαπραγματεύσεων και συγκρούσεων, ενώ ειδικότερα θέματα που προκύπτουν,
όπως η καθιέρωση του τριανταπεντάωρου, απαιτούν μεγάλη προσοχή μιας και
πρέπει πρώτα να διασφαλιστεί η «ωριμότητα» των οικονομιών και των
κοινωνιών σε αλλαγές που μπορεί να πυροδοτήσουν την αστάθεια της αγοράς
εργασίας. Το τριανταπεντάωρο, καθώς και άλλες συναφείς ρυθμίσεις,
οδηγούν στην καθιέρωση εργασίας μερικής απασχόλησης, με τη πρόφαση μιας
πιο ευέλικτης αγοράς εργασίας. Η μείωση της ανεργίας, όμως, δεν πρέπει
να μεταφράζεται σε χαμηλότερα ημερομίσθια, σε πτώση της αγοραστικής
δύναμης της εργατικής τάξης και σε ….part time εργαζόμενους που για
να αποκτήσουν ένα και μόνο ένσημο, εξασφαλίζοντας αξιοπρέπεια στα
γηρατειά τους, είναι υποχρεωμένοι να δουλεύουν…. τρεις ημέρες!! Από
την άλλη μεριά, η εισαγωγή νέας τεχνολογίας στην παραγωγική διαδικασία
προσφέρει μείωση του κόστους παραγωγής και δημιουργεί συνθήκες που
ευνοούν την οικονομική ανάπτυξη, μιας και εισάγει πρωτότυπες μορφές
εργασίας όπως η τηλε-εργασία. Στο επίπεδο της απασχόλησης, όμως,
δημιουργεί αναταράξεις.Αλλοτε ευνοεί την προσφορά εξειδικευμένης
εργασίας και άλλοτε, η αυτοματοποίηση δημιουργεί πλεόνασμα εργατικού
δυναμικού και τελικά διόγκωση της ανεργίας. Όλα τα παραπάνω και πολλά
ακόμη που ο καθένας που αγωνίζεται καθημερινά για τα προς το ζειν,
γνωρίζει από πρώτο χέρι, δείχνουν ότι κανένας εργαζόμενος δεν έχει την
πολυτέλεια να εφησυχάζει. Οι μεγάλες οικονομικές μεταρρυθμίσεις, σε
παγκόσμια επίπεδο, πραγματοποιούνται πλέον με εικονικό στόχο την
καλύτερη λειτουργία της οικονομίας που θα οδηγήσει σε κοινωνική και
οικονομική ανάπτυξη. Το αποτέλεσμα των μέχρι σήμερα τέτοιου είδους
"εκσυχγρονισμών" και "μεταρρυθμίσεων", το οικονομικό κράχ του 2009.

Θα
πρέπει επιτέλους κάποια στιγμή, σε παγκόσμιο επίπεδο, τα εκατομμύρια 
εκείνων που κανένας τους πλέον  δεν θεωρεί δεδομένο ότι θα εξακολουθεί
να διαθέτει έστω και τα βασικά, αν δεν μοχθεί καθημερινά, να στείλουμε
ξεκάθαρο και κυρίως ΕΝΩΤΙΚΟ μήνυμα στους…. ιθύνοντες της πολιτικής
και της οικονομίας, ότι ο ρόλος των απανταχού κυβερνήσεων δεν είναι να
παρακολουθούν μηχανικά το εκκρεμές των νόμων στις σύγχρονες "ελεύθερες"
αγορές μας αλλά να διασφαλίζουν, να δίνουν σάρκα και οστά στο όραμα των
πολιτών για αληθινά κοινωνικό κράτος και το ίσο δικαίωμα όλων στα
αυτονόητα…. Την εργασία, την πρόοδο, την αξιοπρέπεια, το δικαίωμα των
επόμενων θα ζήσουν καλύτερα από τους προηγούμενους.

Ειδικά,
σε τούτο τον μικρό και πολυβασανισμένο δικό μας τόπο,  ίσως η αρχή
αυτού του μηνύματος να είναι εκείνη η Πρωτομαγιά που θα βρούμε τη τόλμη
να ρίξουμε τα αναίτια τείχη και να τιμήσουμε τους εργατικούς αγώνες και
όλες τις διεκδικήσεις….
με μία μόνο προσυγκέντρωση, με μία και μοναδική μαζική πορεία

 

http://alicecafe.gr/wiki/294/283

Posted in Αταξινόμητα | Σχολιάστε

Απλα περναμε καλα… (?)

Σχεση?όχι χρυσο μου δεν έχουμε σχεση απλα περναμε καλα! Αυτή
είναι η τελευταια λεξη της μοδας στις σχεσεις .κάθε φορα που το ακουω νιωθω
τοσο ξεπερασμενη που δεν μπορώ να ειμαι πλήρης όταν απλα περνάω καλα με
κάποιον. Βέβαια δεν ξερω πόσο ειλικρινής είναι οι γυναίκες όταν το λένε αυτό.
Το «απλα περναμε καλα» μας έχει επιβληθεί από τους άντρες και ειμαι σίγουρη πως
στο πίσω μέρος του μυαλού τους οι περισσότερες πιστεύουν πως θα περνάνε τοσο
καλα που θα θέλουν να μείνουν περισσότερο! Αλλά hello κορίτσια άδικα περιμένετε! Το
εννοούν, μόνο αυτό θέλουν να περάσουν λίγο καιρό χωρίς καμία δέσμευση! Όχι, αύριο
το πρωί δε θα σας πουν ότι είστε η γυναίκα της ζωής τους, αλλά θα ξανάρθουν αν
δεν τους ρωτήσετε που πάει αυτή η σχέση! Αν το κάνετε Αίολος Κεντέρης θα γίνει
ο καλός σας. Προσοχή στ απόνερα!! Όσο τέλειος όσο κούκλος κι αν φαίνεται φύγετε
όσο είναι νωρίς. Και στον επόμενο ξεκαθαρίστε τι είναι αυτό που θέλετε από την
αρχή. Αν είναι ο mr perfect θα θέλει κι αυτός το ίδιο!

Posted in Αταξινόμητα | Σχολιάστε